تو را در کبیسه ترین سال دنیا پیدا کرده ام...

طولانی تر از تمام سالها دوستت داشته ام،


بی انتها تر از تمام جاده های دنیا..


بی سر انجام تر از تمام جاده های پیش رو..!



پ.ن:به حرف هایی که دوستای به ظاهر خوبت درموردت می زنن که فکر می کنم، حالم از هر چی دوستیه بهم می خوره..تو این همه صادق وپاک باهاشون هستی در حالیکه اونها....!!!کاش میشد یه چیزهایی رو احساس کنی!تو رفتی طرف دوستای من واین در حالی هست که من بدنبال راه فرار از دستشون هستم...از اون موقعی که اومدی خیلی چیز ها مشخص شد..خیلی چیزها رو فهمیدم...به این حرف رسیدم که دوست..خوبش هم بدرد نمی خوره!یعنی فقط واسه خوش گذرونی خوبه! خوشحالم که از همون اول برای دوستام ارزش قائل نبودم...طبق پست های قبل من قول دادم همشونو ببخشم..حتی تو رو! من همشونو می بخشم و از این به بعد اگاهانه تر عمل می کنم..واز خدا می خوام که یه دوست خوب ...خیلی خوب نصیبم کنه.

پ.ن:نمی دونم تو فرایند فراموشی تا حالا چقدر موفق عمل کردم؟

پ.ن:امتحاناتم تموم شد تقریبا ! (عربی مونده)خوشالم که زود تر از اون چیزی که فکر می کردم تموم شد!و حالا تابستون برای من شروع میشه،فکر کنم برم واسه ثبت نام موسسه گزینه دو..شاید هم نرفتم...باز بر سر دوراهی!!

مینویسم"د ی د ا ر"

تو اگر بی من ودلتنگ منی

یک به یک

فاصله هارا بردار!




الان تازه از امتحان برگشتم...چه امتحاناتی شد امسال..!!رییس حوزه کلی باهام رفیق شده همش میاد میگه حالت خوبه؟بهتری الان؟میخوای یه جای دیگه بشینی؟شکلات می خوری؟خلاصه کلی لی لی به لا لا من می ذاره...موضوع اش اینه که من کلی قبل از امتحانهابه خدا گفته بودم که خدایا هرجایی بگی میشینم جز کنار یک نفر....انقدر گفته بودم که مطمئن بودم این اتفاق نمی افته!اما اولین روزی که رفتم تو حوزه دیدم سالن به این بزرگی بابیشتر از200صندلی من دقیقا کنار همون یه نفر افتادم...فقط قلبمو چسبیده بودم وبهت زده نگاه می کردم....این بیشتر به یه شوخی شباهت داشت...یه شوخی بی مزه!!
اون روز کل حوزه رو بهم ریختم،ا دوسه روز هم دنبال  یه پارتی تو اموزش پرورش بودم که کارمو درست کنه اخه رییس حوزه می گفت امکان نداره جاتو تغییر بدی....
چقدر گریه کردم....انقدر به خدا گفتم اگه درست نشه من قید امتحانامو باید بزنم!وخلاصه موضوع به طرز معجزه آسایی حل شد!ومن الان با خیال راحت دارم امتحانامو می دم....

زندگی جاریست ومن این را بارها درک کرده ام.برخی انسانها  همانند رهگذر از زندگی تو خواهند گذشت اگرچه تو دلبسته انها شوی....انها تنها به این خاطر در زندگی ات پا خواهند گذاشت تا به تو بیاموزند و تو بفهمی اشتباهات کوچکی که در این  دوره سنی کوچک به نظر می رسند ممکن است در زندگی جدی ات جبران ناپذیر باشند..(خیلی دارم خودمو کنترل می کنم که نزنم زیر گریه..غروره دیگه!) شاید پشت سر گذاشتن این مورد کار سختی باشد امامن می دانم که زمان می گذرد وگذر زمان خیلی زود همه چیز را از بین می برد..حتی مرگ دوستداشتنی ترین موجود زندگی ات را..(عجب اهنگی دوست دارم هق هق گریه کنم) ومن امروز خوشحالم زیرا در حال پشت سر گذاشتن سخت ترین واقعه زندگی ام هستم(یه قطره اشکم افتاد)من می دانم تنها دلیل ناراحتی ام را.. هیچ!!....اصلا هیچ! دلیلش را هم نمی دانم...(یه لبخند اجباری زدم) اما یک چیز را به خوبی می دانم انهم اینکه تنها دلیلی که موجب خوشحالی ام خواهد شد کمک خدا وتنها نگذاشتن من در این شرایط به دست اوست..من به او قول هایی دادم وبه شرافتم نیز قسم خوردم که به انها عمل کنم..ولی با اینکه اطمینان خاطر دارم که کمکم خواهد کرد باز هم بی تابی می کنم خب کاملا طبیعیست چرا که خوب می دانم من انسان عجولی بوده..وهستم.
ومن اکنون..... تمام دلواپسی ایم..نگرانی هایم...شکستن هایم.. وخاطرات تلخم را به دستان تو میسپارم تا برایم نابودش کنی بعد من می مانم وتو  قلب پاکم..قلبی که دیگر به این راحتی ها به کسی واگذار نخواهد شد....!!!!
ودر این ساعت و روز  و در حضور تو میبخشم تک تک  بدی ها ی انهارا...اری می بخشم ....چرا که تنها بخشش است که درونم را تجلی می دهد ودرونم را از هر چیزی پاک میسازد واین خوشایندست...اخر قرارست درونم تقدیم تو شود. من....قلبم را به تو هدیه می کنم عزیزترینم...امیدوارم بتوانی پذیرای ان باشی.......!!!

پ.ن: دارم امتحاناتم رو می دم بادر گیری سر جای نشستنم با رییس حوزه.....وحال و روزم هم مثل نوشته بالایی هست!

كودكي نكردم تا زودتر بزرگ شوم